नियती स्विकार..

धुसर झाल्या आशा, धुसर झाल्या दिशा,

धूसर झालीत स्वप्ने ,अन धूसर झालेत विचार..
समोर आहे नियती उभी, कर तू तिचा स्विकार..

बळ दिलेस तू,आणि पंखास दिली नवी उभारी..

आता सांग तयाला त्यानेच कर तू आकाशात प्रसार...

समोर आहे नियती उभी, कर तू तिचा स्विकार..

आयुष्यात सगळेच दिले..नाही केली काही अपेक्षा..

कधी नाही केली कसलीच उपेक्षा,पण आता होत आहे उपेक्षांचाच भडीमार ..

समोर आहे नियती उभी, कर तू तिचा स्विकार..

आठवण..

हताश मी बसलो होतो ..

मनामनातून खचलो होतो ..

सगळ्या गर्दीत एकटाच हरवलो होतो ..

मनी वाटले तुला पाहावे ..

पाखरांसवे उंच उडावे ..

तुझ्यासोबत पुन्हा जगावे ..

ढगांसंगे गाणे गावे ..

रुतुराजाचे येणे व्हावे..

वसंतात बहरून जावे..

मग अचानक कळले तू आता इथे नाही..

तुझे दिसणेही आता शक्य नाही..

असलेल्या आठवणीना कुरवाळत बसलो.. आणि एकटाच हसलो..

तेव्हा मात्र एकाच कळले..आता एकाच गोष्ट उरली आहे..

जगावे आठवणींच्या गावा ....!!